Autonome agenten

Autonome agenten zijn 3D-entiteiten in een virtuele omgeving die zelfstandig waarnemen, beslissingen nemen en handelen zonder voortdurende directe sturing door een mens of vaste scripts. Ze combineren sensoren (virtuele waarneming van omgeving en andere objecten), een interne toestand of doelstelling en een beslissingsmechanisme (zoals gedragsschema's, toestandmachines of leeralgoritmen) om hun gedrag te bepalen. In 3D-toepassingen worden ze gebruikt voor NPC's in games, robot‑ en dronesimulaties, en voor het modelleren van menigten en emergente interacties. Belangrijke aspecten zijn pathfinding, botsing- en lokale ontwijking, reactieve en geplande acties, en soms adaptief leren voor complexere taken.

Stel je een bewaker in een 3D-game voor: de bewaker gebruikt een navmesh voor padplanning (bijvoorbeeld A*), heeft een zicht- en gehoorsensor om de speler te detecteren, en een gedragstree die patrouilleren, onderzoeken en achtervolgen regelt. Als de speler geluid maakt, schakelt de agent naar een onderzoeksmodus; ziet hij de speler, dan plant hij een pad en gebruikt lokale ontwijking zodat hij niet door objecten of andere agenten loopt. In een andere toepassing kunnen tientallen autonome agenten een menigte simuleren bij een festival, waarbij elk individu eenvoudige regels volgt (afstand bewaren, doelen bereiken) waardoor realistische groepsdynamiek ontstaat.