Interpolatie

Interpolatie is het berekenen van tussentijdse waarden tussen gedefinieerde punten (keyframes of samples) om een vloeiende overgang te creëren. In 3D wordt interpolatie gebruikt om positie, rotatie, schaal, morph-targets en andere animatieparameters tussen keyframes te berekenen; daarbij komen verschillende methodes voor zoals lineair, spline en slerp (voor rotaties). In Audio/Video verwijst interpolatie zowel naar het vloeiend laten verlopen van parameterautomatisering (zoals volume of panning) en video frame-interpolatie (frame blending, optical flow) als naar signaalverwerkingstechnieken bij sample-rate conversie of crossfades; ook daar zijn lineaire en hogere-orde methoden gebruikelijk om artefacten te minimaliseren.

Stel je hebt een 3D-character met een keyframe op t=0 waarin de arm omhoog staat en een keyframe op t=1 waarin de arm omlaag is. Interpolatie berekent de tussenliggende posities en rotaties (bijvoorbeeld met een cubic-spline voor positie en slerp voor gewrichten) zodat de beweging er natuurlijk uitziet. In een video-edit project kun je interpolatie gebruiken om van 24 naar 60 fps te gaan: software maakt tussenframes met optische flow of frame blending zodat de beweging vloeiender lijkt. In audio kun je interpolatie toepassen op een volume-automation: tussen twee keyframes voor volume worden tussenwaarden berekend (lineair of met een ease-curve) om hoorbare sprongen te voorkomen; bij sample-rate conversie worden vergelijkbare rekenmethodes gebruikt om nieuwe samplewaarden te schatten zonder aliasing.